İki üniversite mezunu genç kadının İstanbul’da işsizlik, gelecek kaygısı ve mekânla kurdukları ilişki üzerinden var olma çabası anlatılıyor. Didem evde kalıyor, günlerini televizyon izleye izleye geçiriyor; ev kirası, geçim ve yaşamla başa çıkma baskısı artıyor. Ayşe ise iş görüşmelerine gidiyor ama uygun işler bulamıyor; umutlarını ayakta tutmaya çalışıyor. İkisinin de amacı; kendi ayakları üzerinde durmak, hayallerine yaklaşmak ve bugünlerini görünür kılmak. Ama büyük engel; iş piyasasındaki fırsatsızlık, ekonomik belirsizlik ve metropolle bağı kopmak arasında gidip gelen ruh halleridir. Aralarındaki ilişki, dış dünyayla kurdukları mesafe ve İstanbul’un mimarisi, umutsuzlukla umut arasında ince bir çizgiye dönüşüyor; çare ise, gündelik sıkışmışlıklardan fanteziler aracılığıyla sakince kaçmak gibi.
