1960’lı yıllarda Tepecik köyünde yaşayan Recep ve Mehmet, gündelik işlerle geçimlerini sağlarken sinema hayallerinden vazgeçemeyen iki gençtir. Gece olunca terk edilmiş bir ahırda kendi imkanlarıyla film projektörü kurmaya çalışırlar; amaçları sadece film izlemek değil, yönetmen olma arzusunu gerçekleştirmektir. Recep, kasabadan gelen Nezihe ve onun büyük kızı Nihal’e duyduğu aşkın etkisiyle duygusal bir karmaşaya sürüklenir. Mehmet ise arkadaşının bu içsel çatışmasında bazen destek, bazen engel olur. İmkansızlıklar, köy yaşamının sınırlamaları ve toplumun gençlerin sinema tutkusuna karşı ilgisizliği, hayallerle gerçeklik arasındaki en büyük engeli oluşturur. Recep’in aşkı ve hayalleri, içinde bulundukları kısıtlayıcı ortamda sınanır.
